Witaj!

Witaj na moim blogu którego tematyka dotyczy mediów i reklamy. znajdziesz tutaj wiele przydatnych wpisów dotyczących funkcjonowania mediów i reklamy w nich.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu którego tematyka dotyczy mediów i reklamy. znajdziesz tutaj wiele przydatnych wpisów dotyczących funkcjonowania mediów i reklamy w nich.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu którego tematyka dotyczy mediów i reklamy. znajdziesz tutaj wiele przydatnych wpisów dotyczących funkcjonowania mediów i reklamy w nich.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu którego tematyka dotyczy mediów i reklamy. znajdziesz tutaj wiele przydatnych wpisów dotyczących funkcjonowania mediów i reklamy w nich.
Zapraszam do lektury!

Witaj!

Witaj na moim blogu którego tematyka dotyczy mediów i reklamy. znajdziesz tutaj wiele przydatnych wpisów dotyczących funkcjonowania mediów i reklamy w nich.
Zapraszam do lektury!

 

PAŃSTWO

Dzieje władzy są znacznie dłuższe niż dzieje państwa; życie zbiorowe wymagało istnienia ośrodków koordynujących działania członków spo­łeczności. Przez bardzo długi okres czasu podstawową jednostkę społeczną sta­nowił ród; rody wchodziły w skład nadbudowanej nad nimi fratrii i ple­mienia; pokrewieństwo wyznaczało organizację. Władzę sprawowali na­czelnicy rodów, którzy wchodzili w skład rady plemenia. Członkowie rodu posiadali bezpośredni wpływ na sprawujących władzę: mieli prawo ich oceniać, mogli wpływać na podejmowane uchwały. Przykładu tego typu mechanizmów wiodących do sprawowania władzy dostarczają obserwacje ludów jeszcze współcześnie żyjących we wspólnotach ro- dowo-plemiennych.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

W KAŻDEJ SPOŁECZNOŚCI

„W każdej społeczności na Wyspach Triobranda — pisał B. Malinow­ski z początkiem XX w. — istnieje człowiek sprawujący najwyższą wła­dzę, choć często zakres jej nie jest zbyt duży. W wielu wypadkach jest on tylko primus intei paies — pierwszym w równej sobie grupie star­szyzny wioskowej, który wspólnie rozważa wszystkie ważne sprawy i podejmuje decyzje za powszechną zgodą. Musimy jednak pamiętać o  tym, że niewiele pozostaje tu miejsca na wątpliwości czy deliberacje; krajowcy bowiem we wszystkich, zarówno we wspólnie, jak i indywidu­alnie podejmowanych przedsięwzięciach działają zawsze wedle trady­cyjnych i konwencjonalnych wzorów postępowania. Stąd też naczelnik wioskowy nie jest z reguły niczym więcej niż mistrzem ceremonii ple­miennych…”

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ZNACZENIE WODZA

Znaczenie wodza, jego ranga i zakres posiadanej władzy zależą od tego, z jakiego klanu on pochodzi. Jest naczelnikiem swojej wioski, przy czym mieszkańcy sąsiednich również uważają się za jego podwładnych. W razie zagrożenia czy wojny obowiązani są występować w roli sprzy­mierzeńców, zebrać się w wiosce wodza i służyć mu swoją pomocą. Również i w innych sytuacjach, codziennych, gdy potrzebuje np. ro­botników do wykonania określonych prac, podwładni dostarczają mu potrzebnej siły roboczej; poza tym składają różnorodne dary przewi­dziane zwyczajem. Toteż wódz jest człowiekiem najzamożniejszym i ko­rzysta zarówno w sytuacjach zwykłych, jak i w szczególnych, z pomocy swoich podwładnych. Jego znaczenie potęguje funkcja, jaką spełnia podczas ważniejszych obrzędów religijnych, gdzie pełni rolę mistrza ceremonii.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZYWILEJE I OBOWIĄZKI

Do jego przywilejów, a zarazem obowiązków, należy nagra­dzanie i karanie podwładnych. Sprawiedliwość wymierza korzystając z pomocy najlepszych czarowników, których zawsze ma do swojej dyspozycji; czarna magia dostarcza środków karzących przewinienia. Wódz ze względu na swoją przynależność klanową, bogactwo, zakres władzy oraz osobiste cechy cieszy się zazwyczaj ogromnym szacunkiem również u mieszkańców nie podporządkowanych mu wiosek. W Afryce królem często zostawał czarownik, szczególnie zaklinacz deszczu. Do awansu tego przyczyniała się zapewne bojaźń, która go otaczała, i bo­gactwa, jakie nagromadził, wykonując swój zawód.Drogi wiodące na piedestał najwyższej władzy w społeczeństwach przedklasowych, podobnie zresztą jak i w bardziej skomplikowanych, są różne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

OPIS PLEMION

Przedstawiony za B. Malinowskim opis plemion z Wysp Triobranda ukazuje typ władzy w znacznym stopniu tradycyjnej, o której zakresie decyduje często przynależność klanowa. Występują tu również elementy władzy legalnej, gdyż zostaje ona powierzona osobnikowi przez społeczeństwo (wybór wodza spośród starszyzny) lub jego część do tego uprawnioną na mocy panujących tam stosunków społecznych. Natomiast przykład królów, którzy zdobyli pozycję wodza dzięki swoim szczegól­nym talentom czy sprytowi (charyzmie), stanowi idealną ilustrację typu władzy charyzmatycznej. Osobnik sprawujący najwyższą władzę jest stale kontrolowany i oce­niany; jeśli nie spełnia oczekiwań poddanych, bywa w sposób mniej lub bardziej drastyczny karany, a nawet zmuszany do ustępowania z zajmowanego urzędu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

POZYCJA PUBLICZNA

„Pozycja publiczna czarownika jest zaiste bardzo niepewna. Tam bo­wiem, gdzie ludzie wierzą, że od jego władzy zależny jest deszcz, światło słoneczne i plony ziemi, przypisują posuchę i nieurodzaj jego karygodnej niedbałości lub złośliwemu uporowi i odpowiednią mu wymierzają karę. W Afryce wódz, który nie sprowadzi na czas deszczu, często bywa ska­zywany na banicję lub zabijany. W niektórych okolicach Afryki Za­chodniej, gdy modlitwy i ofiary składane królowi nie przynoszą deszczu, poddani związują go sznurami i siłą zaciągają do grobu przodków, by od nich uzyskał potrzebny deszcz. Bandżarowie w Afryce Zachodniej przypisują swemu królowi moc sprowadzania deszczu lub dobrej po­gody. Jak długo pogoda dopisuje, zasypują go darami w postaci bydła i zboża. Gdy jednak długotrwała susza lub deszcz zagrażają plonom, tak długo maltretują go i biją, aż pogoda się zmieni. Gdy zbiory zawiodą lub gdy fala przy brzegu jest tak wysoka, że uniemożliwia połów ryb, lud Loange oskarża swego króla o „złe serce” i zmusza go do ustą­pienia”

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

CYTOWANE PRZYKŁADY

Z cytowanych przykładów, charakterystycznych dla opisywanego typu społeczeństw, widać wyraźnie, iż w warunkach stosunkowo prostej struktury wewnętrznej (względna równość członków społeczności) wład­ca jest przede wszystkim obowiązany dbać o interesy swych poddanych i przed nimi odpowiedzialny. Opieszałość króla w sprowadzaniu deszczu czy odpowiednio obfitych ławic rybnych, niezapewnienie podstawowych warunków egzystencji członkom społeczeństwa — to najważniejszy po­wód, by go ukarać.Bogactwo stanowi wprawdzie ważny atut przy ubieganiu się o wła­dzę oraz w okresie jej sprawowania, niemniej nie ma ono charakteru indywidualnej własności w tym sensie co w społeczeństwach klasowych. Wódz w myśl ustalonych i przestrzeganych zasad postępowania musi oddawać część swych zasobów bądź w formie odpłatności za usługi wy­konywane przez poddanych, bądź w formie uczt plemiennych, których koszty ponosi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

DŁUGOTRWAŁY PROCES

Nierównomierna dystrybucja coraz większych nadwyżek uzyskiwa­nych dzięki ustawicznie doskonalonym sposobom produkcji prowadziła w dziejach społeczeństw ludzkich do wytworzenia klas o rozbieżnych, często sprzecznych interesach i państwa jako organu stojącego na straży nowego ładu społecznego.Powstanie państwa było procesem długotrwałym, polegającym na przekształcaniu, wypieraniu oraz zastępowaniu nowymi dawnych orga­nów ustroju rodowego. Pojawia się nowa władza publiczna, która kieruje i koordynuje działania członków społeczeństwa, podporządkowując je interesom grupy ludzi, w imieniu których rządzi. Zostają wprowadzone nowe normy postępowania, obowiązujące wszystkich obywateli państwa, a więc przekreślające dawne, zróżnicowane plemiennie reguły działania.Nowy podział członków społeczeństwa na klasy, według stanu ma­jątkowego, przebiega w poprzek dawnych podziałów.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

NOWE ZASADY

Nowe zasady wyznaczają teraz miejsce jednostki, określają zakres jej przywilejów (np. prawo piastowania urzędów przysługiwało jedynie arystokracji w państwie ateńskim) i obowiązków (np. sposób uczestniczenia w woj­nie: w konnicy, piechocie lub flocie w zależności od klasy, do której osobnik należał). Komplikujący się społeczny podział pracy powoduje powstawanie różnorodnych organizacji strzegących interesów poszczegól­nych grup oraz związanych z funkcjonowaniem społeczeństwa jako całości. Podział na rody i plemiona coraz bardziej ‘traci na znaczeniu, ustępując miejsca nowemu, czysto terytorialnemu podziałowi. Wszystkie te zmiany ugruntowują nową strukturę ekonomiczno-społeczną, opartą na nie znanych wcześniej zasadach wyzysku znacznej większości społe­czeństwa przez nieliczną grupę ludzi.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STOSUNKI KLASOWE

Ponieważ grupa ta nie może liczyć na akceptację przez całe społeczeństwo swoich partykularnych intere­sów, często sprzecznych z interesami reszty, władzę swą opiera na zalegalizowanym przymusie, realizowanym przy pomocy siły zbrojnej (wojsko i policja),’ zmonopolizowanej przez siebie władzy sądowniczej oraz kontrolowanym aparacie fiskalnym. Ze względu na stosunki klasowe panujące w poszczególnych epokach można wyróżnić następujące typy państw: niewolnicze, feudalne, ka­pitalistyczne i socjalistyczne. W zależności od całego splotu warunków historycznych przybierają one różne formy (np. monarchii, dyktatury, demokracji).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn